Waar ben ik in mijn leven? 

Iedereen stond op de eerste plaats, behalve ikzelf.
Conflict vermijdend, altijd Ja zeggen, pleasen, andermans agenda leven.
Perfectionistisch, faalangst, verlatingsangst, ik had het allemaal.

Moeder van vier jonge dochters, zelf twee keer een huis gebouwd en studeren aan de Universiteit, veel ballen in de lucht houden. Toen kwam financiële stress en uiteindelijk een scheiding, ik liep vast en dat uitte zich in veel lichamelijk klachten, ellendige hoofdpijn en geen energie meer hebben. Ik zat vast, was op en dood ongelukkig.

En toch maar doorgaan, tot op een dag in 2007. Ik zat in de tuin te genieten van de zon en er kwam een vlinder op me zitten ter hoogte van mijn hart. Zo’n mooie dagpauwoog. De zin “vrijheid is iets wat je toekomt” kwam zomaar spontaan in me op. Ik dacht vrijheid? Ik heb helemaal geen vrijheid! Ik voel me gevangen in een gouden kooi! Ik had alles, mooi huis, man, kinderen, leuke baan en toch was ik niet gelukkig want ik voelde mij gevangen in een situatie die ik helemaal niet wilde!

Maar wat dan wel en hoe dan? Hoe stap ik hier uit? Daar kwam geen antwoord op en het idee er alleen voor te komen staan benauwde mij. En ook de gedachte ” dan ben ik straks de moeder die een scheiding voor haar kinderen veroorzaakt” Dat voelde als heel egoistisch zijn.